کسی هست ب اسم دکتر مجید تفضلی که بحث برندینگ و راه کار های صنعتی برای توسعه و پیشرفت رو پیشنهاد میده البته دروس ی که میده بد نیست ولی روی سخنم بیشتر با اون جنبه اخلاقی ماجراست . هرگز بهش اعتماد نکنید . براش کار نکنید. و هر گز اون رو در حیطه ی ادمها قرار ندید. حتی امتحانش هم نکنید . چون تجربه تلخی خواهید داشت

روی جاده ایی در حال عبور از کنار ابرهای راه راه پف کرده . درست رو بروی دماوندم .

و در حال فکر کردن به گذشته . به فکری که مثل خیال شده و الان دیگه اثری ازش نیست

و حالا به چیزی مسخره شباهت پیدا کرده . عشقهایی که الان دیگه حضور ندارن .

و حالا این منم

درست در مسیری برای شدن

بیرون از جاده

بیرون از غم

با دردسر های تازه

گاهی که ژست هنرمندا و متفکر های روشنفکر نما رو میبینم و به خودم که میام میبینم دقیقا همون ژست رو گرفتم و بد جور تو فکر دارم غوطه میخورم . خیلی بده که ادم این همه مشکل احاطه اش کنه و بقیه به او به چشم یک روشنفکر نما نگاه کنن . اصلا طرز تلقی دیگران از روی دیدگاه سطحی و قضاوت عجولانه از روی دیدرا لحظه ایی خوب نیست . کلا وقتی با یه چیزی زیادی یکی میشی . دغدغه هات دغدغه های ارت میشه . و تو نا خود آگاه به سمتی میری که کسی رو تمایلی به اون سمت نیست . و حالا که بر میگردی و دیگران رو نگاه میکنی . شاید بهتر بتونی بفهمی که کی واقعن دغدغه آرت داره و کی نداره . یادمه ک

در کنار کسانی که چشم های بی فروغ جسم بیجان شان را به آسمان دوخته اند بر زمین نشسته ام.آنها به آسمان پر ستاره نگاه میکنند و من در فکر این که اینها مگر چند سال داشته اند؟ امیدها و آرزوهایشان چه بوده و با چه کس معامله کردند .من در کنارشان خیره مانده ام مانند یک مرده به آنها نگاه میکنم و آنها در ابد جاوید شده اند و چه بهتر که این سفر را با سرفرازی پرواز کردند .من در کنارشان به این فکر میکنم که مقصودشان چه بود . که بی صلاح و تنها به پشتوانه ی غیرت به آب و آتش زدند .تا مرز های این کشور را از لوث وجود خائنین پاک کنند. چقدر موفق بودند؟ انها جاوید شدند و ما ماندیم با

خوب است و عمری خوب می ماند...مردی که روی از عشق می گیرددنیا اگر بد بود و بد تا کرد...یک مردِ عاشق،خوب می میرداز بس بدی دیدم به خود گفتم...باید کمی بد را بلد باشممن شیرِ پاک از مادرم خوردم...دنیا مجابم کرد بد باشمدنیا مجابم کرد بد باشم...من بهترین گاوِ زمین بودمالان اگر مخلوقِ ملعونم...محبوبِ ربّ العالمین بودمسگ مستِ دندان تیزِ چشمانش...از لانه بیرون زد شکارم کردگرگی نخواهد کرد با آهو...کاری که زن با روزگارم کردهر کار می کردم سرانجامش...من وصله ای ناجورتر بودمیک لکّه ننگِ دائمی اما...فرزندِ عشقِ بی پدر بودمدریای آدم زیرِ سر داری...دنیای تنها را نمی بینیبر عرشه ب